Alle Kategorien:
 Baza informacji o EUWT
 Komentarze nt. EUWT
 Bibliografia EUWT
 Orzecznictwo dotyczące EUWT
 Prawo o EUWT
  E U W T Zagadnienia Ogolne
  E U W T Zagadnienia Prakt...
  Gospodarka Komunalna
  Gospodarka Przestrzenna
  Miedzynarodowe Prawo Admi...
  Zwiazek Celowy

Wersja [17648]

To jest stara wersja CieplownictwoRegulacjeUE utworzona przez WojciechLisiewicz, 2013-02-09 09:58:13.

 

Ciepłownictwo - regulacja w UE

impulsy regulacyjne dla ciepłownictwa obecnie i w najbliższej przyszłości wynikające z prawa UE

A. Ogólnie o celach polityki europejskiej w zakresie energii
2. Planowane zmiany w prawie UE mogące mieć wpływ na ciepłownictwo w Polsce
Tematy, które zostaną uregulowane w najbliższych latach:
  • opodatkowanie branży zależne od zużycia CO2 - planowana dyrektywa o podatku od energii;
  • zmiany w handlu prawami do emisji - ze względu na zaistniałe po raz kolejny problemy system najwyraźniej wymaga rewizji i zostanie jej poddany;


B. Istotniejsze akty prawne już wydane na szczeblu UE mogące mieć wpływ na ciepłownictwo
1. Regulacje UE aktualnie wdrażane lub wymagające jeszcze implementacji
stan na początku 2013 roku

Tematyka poruszana przez wskazane powyżej akty prawne oraz ich (obecny lub potencjalnie możliwy w przyszłości) wpływ na działalność przedsiębiorstw ciepłowniczych, wraz z możliwościami / zaleceniami co do możliwych opcji wdrożenia prawa europejskiego do krajowego porządku prawnego wymagają bliższej analizy. Analizy tej dokonano poniżej lub w przypadku obszerniejszych tematów w odrębnych artykułach.

a. OZE i ciepło sieciowe w regulacji europejskiej
Por. odrębny artykuł o wpływie dyrektywy o OZE na ciepłownictwo.

b. Efektywność energetyczna
Por. odrębny artykuł poświęcony dyrektywie o efektywności energetycznej

c. Charakterystyka energetyczna budynków
Dyrektywa 2010/31/UE nakłada na państwa członkowskie następujące obowiązki:
  • ustalenie minimalnych standardów efektywności budynków - zarówno nowych, jak i w pewnym zakresie budynków remontowanych czy ich remontowanych części, izolacji itp. (art. 4);
  • wobec budynków nowych nakładany jest ponadto obowiązek uwzględnienia (czyli przynajmniej rozpatrzenia w sposób udokumentowany) technologii uznanych za efektywne (art. 6) do zasilania budynku w energię, czyli zdecentralizowane OZE, kogeneracja, ogrzewanie / chłodzenie lokalne/blokowe z OZE, pompy cieplne; podobne obowiązki mają zostać również nałożone wobec budynków remontowanych czy samych systemów grzewczych / klimatyzujących (art. 7 i 8);
  • od roku 2020 wszystkie budynki nowe mają być budynkami "o niemal zerowym zużyciu energii" (w zakresie budynków państwowych obowiązuje to już od 2018 roku);
  • w krajach członkowskich musi istnieć system certyfikowania budynków świadectwami efektywności (art. 11 - 13).
Obowiązki zawarte w dyrektywie wymagają jeszcze wdrożenia przez polskiego ustawodawcę. Od ustawodawców poszczególnych krajów zależy tu bardzo wiele, ponieważ dyrektywa wytycza jedynie bardzo ogólne ramy regulacyjne i cel: osiągnięcie wyższego poziomu efektywności budynków - przynajmniej w zakresie takim, w jakim w danym regionie Europy jest to ekonomicznie wskazane. Celem dość konkretnym jest tu jednak nakaz budowania najpóźniej od 2020 roku wyłącznie budynków o "niemal zerowym zużyciu energii". Konsekwencje dyrektywy będą dla przedsiębiorstw ciepłowniczych odczuwalne zatem powoli i stopniowo - jednak z czasem dość dotkliwie. Pewnym jest, że dyrektywa będzie sukcesywnie ograniczać łączną ilość ciepła zużywanego do ogrzewania budynków. Zdaniem autora obiekty nowo przyłączane do sieci nawet w stosunkowo szybko rozwijającym się kraju (takim jak Polska) nie umożliwią kompensacji strat w ilości sprzedawanego ciepła wynikających z działań proefektywnościowych. A ponieważ koszty stałe nie zmienią się (tudzież w przypadku rozbudowy sieci ze względu na nowo przyłączane obiekty wzrosną), rozwiązaniem może być albo podwyższanie cen lub znalezienie nowego modelu biznesowego w ciepłownictwie. Byłby on przykładowo możliwy wtedy, gdy przedsiębiorstwo ciepłownicze opanowało nie tylko rynek sprzedaży samego ciepła, a również rynek efektywności energetycznej w zakresie zużycia ciepła, np. w modelu ESCO (energy saving contracting).

d. Ochrona konsumentów
Dyrektywa 2011/83/UE obejmuje swym zakresem stosowania wszelkie umowy konsumenckie - również takie, których przedmiotem jest energia we wszelkiej postaci, art. 1 ust. 1 zd. 2. Przy czym ciepło systemowe jest tu postrzegane również jako towar - w przeciwieństwie do wody, gazu i energii elektrycznej, art. 2 pkt 3.
Ta stosunkowo nowa dyrektywa przynosi kolejne zmiany w zakresie praw konsumenta jako partnera umowy z przedsiębiorcą. W przypadkach, w których przedsiębiorstwo ciepłownicze będzie zawierać umowy z odbiorcą indywidualnym, który jest konsumentem w rozumieniu dyrektywy (pojęcie konsumenta w dyrektywie jest praktycznie identyczne z definicją polskiego kodeksu cywilnego), umowa będzie objęta szeregiem obowiązków ze strony przedsiębiorstwa a przywilejów po stronie konsumenta.
Oczywiście dokładny sposób przejęcia reguł dyrektywy będzie w szczegółach zależał od sposobu wdrożenia jej przez polskiego ustawodawcę. W chwili obecnej (styczeń 2013) dyrektywa nie jest jeszcze w polskim prawie w pełni uwzględniona.
Istotniejsze konsekwencje dyrektywy, które mogą mieć znaczenie dla przedsiębiorstwa ciepłowniczego, to:
  • obowiązek udzielenia konsumentowi wielu różnych informacji o towarze/usłudze, przedsiębiorcy oraz wszelkich wariantach świadczenia itp. - jeszcze przed zawarciem umowy, art. 5 dyrektywy;
  • zakaz pobierania nieuzasadnionych opłat za poszczególne, akceptowane metody płatności za towar/usługę, art. 19;
  • zakaz pobierania dodatkowych opłat za rozmowy telefoniczne klienta z przedsiębiorstwem, art. 21;
  • nieważność obowiązku dodatkowych płatności, jeśli nie zostały one wyraźnie przez klienta zaakceptowane, art. 22;

Co do zasady, większość zapisów dyrektywy (zarówno wskazanych powyżej, jak i nie wspominanych tu wyraźnie - np. o umowach zawieranych na odległość czy poza lokalem przedsiębiorstwa, art. 6 i nast. dyrektywy) jest już znana - w nieco odmiennej formie - z poprzednich wersji europejskich regulacji ochrony konsumenta. Zmiany te i ich implementacja w prawie krajowym powinny zostać jednak monitorowane w każdym przedsiębiorstwie mającym styczność z konsumentami. Wskazana byłaby inwentaryzacja formularzy umów oraz praktyki handlowej w przypadku umów z klientami indywidualnymi w momencie, gdy polski ustawodawca dokona transpozycji dyrektywy lub (zalecane) już do końca 2013 roku, gdy minie termin, w którym Polska jest zobowiązana do uwzględnienia dyrektywy w przepisach krajowych (13.12.2013 r.). Należy bowiem pamiętać, iż zgodnie z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości, dany podmiot może powołać się na przepisy dyrektywy co do zasady bezpośrednio, jeśli okres wdrożenia minął, a dany kraj członkowski nie wdrożył dyrektywy w odpowiedni sposób i w odpowiednim zakresie.

2. Inne, mniej aktualne tematy
Pozostałe tematy (będą zbierane stopniowo)
Wiele dyrektyw - np. o kogeneracji, o usługach energetycznych itp. - nie jest wymienianych powyżej ani w tym miejscu, ponieważ zostały one zastąpione aktualnymi przepisami, np. dyrektywą o efektywności energetycznej obejmującej obecnie więcej tematów.



CategoryCieplownictwo
Na tej stronie nie ma komentarzy